Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Şubat, 2020 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Beyin Zamanı Bilmiyor.

Bu düşünceyi  buradaki  videonun 0:40 saniyesinde fark ettim. 1:12'ye geldiğimde ise dediğim aynı şeyi anlattığını duydum. Devamı anlatmaya değmez, sıkıcı ve gereksizdi. Beyin zamanı bilmiyor (Neden, nasıl bilmiyor diye pek düşünmedim. O yüzden, bu konu hakkında mantık açısından doğru bir açıklamam yok.). Olumsuz düşünceleri "Ama ya olursa? Ya böyle bir ihtimal olursa ne olacak? Çok kötü olur." diye tekrar ediyor beynimiz. Hep cümlelerinin başında bazen görünür, bazen de gizli ama kelimesi var. Emin olmamızı söylüyor. Beyin dediğim organ duygular da olabilir. Beynin ve duyguların farkını, tamamen nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum. İsteme ve istememe gibi fiilimsi duyguların zamanla bağlantısı nedir, bilmiyorum. Belki de bunları düşündürme sebebi böyle düşüncelere dalmamız olabilir. Belki zamanla tamamen uyumlu bir şekilde bizi bu düşüncelere sürükleyip beynimizi yorarak, bu düşünceler üzerinde daha da gelişmemizi sağlıyor. Ama toplum bu düşüncelere anlamsız düşünce diyor....

kara delik ve göz bebeği başıklı modernist yazı c: (birkaç gün önce yazdığım taslakta kalan yazı)

Gene geldim boş, beyaz sayfaya. Bundan on dakika önce göz bebeklerini merak ettim. Kimse onların hakkında hiçbir şey bilmiyorlar. Ben de bilmiyorum. Kara delik gibi bir şey. Göz bebeğinin etrafındaki renkli yuvarlak çerçeve ise kara deliğin etrafındaki renkli, yuvarlak çerçeve şeklinde ışık. Işığı yiyerek büyüyor kara delik. Göz bebeği ise yemiyor, alıp, bırakırmış gibi onu kullanıyor. O siyah göz bebeğinden renkli bir dünyayı görüyoruz. Belki o kara deliklerin içi de öyledir. Gittikçe büyüyen renkli dünya. Kara deliklerin yedikleri nereye gidiyor? Koca bir düğüm. Hiçbirinin cevabı yok, varsa da biz bilmiyoruz. Şu an daha 18 yaşında bile değilim. Ne yapacağım? Büyüyene kadar sandalyemde oturup, ekrandan video mu izleyecektim sadece? Sadece bunun gibi yazılar mı yazacaktım? Oyun oynayıp yemek mi yiyecektim? Belki gelecekteki yapacağım mesleğe karar verip şimdi öğrenmeye başlayacaktım. Kitap okuyup, sıkılmadan ders çalışacaktım. Ama her zaman sorgularım. Ne gereği var? Para kazanacağız...

Sanki amacıma yakınlaştım.

Sanki amacıma biraz yakınlaştım gibi. Bu soruların cevabını bulamıyorum, zaman ile ilerlesem de bulamam sanki. İnsanlara bu farkındalığı tanıtıp, onların bulmasını sağlamalıyım sanki. Belki de öyle değil. Fakat bir anlık öyle olması daha mantıklı geldi. Ben de unutmamak için buraya yazmak istedim. Konsantrasyonumu toparlamayı öğrenirsem bekli başarabilirim. Başlangıç olarak dikkat çekme ile ilerleyeceğim.