Akıldaki düşünceleri yazıya dökmek zaman alıyor ve zor. Bir sürü yazacağım şey var fakat hangisinden başlasam diye düşünüyorum. Birini düşünürken diğerini unutuyorum. Artık kızlardan da nefret ediyorum. Nefret kelimesi yerine sevgili, kız arkadaş, cinsel bakış açısı veya herhangi benzer bir şey ile artık bakmıyorum. Ergenlik tavırlarını, boş muhabbetlerini, boş ortamlarını ve gereksiz insanlara hava atmasını gibi (bu özellik tüm insanlarda var) birçok sebepten dolayı istemiyorum. Tek işe yaradığı tarafları cinsel organımı uyandırıyor. Artık insanlardan nefret etmiyorum. Şimdiye kadar benim gibi düşüncesi olan hiçbir insana rastlamadım. Kendimi bu yüzden yalnız hissettiğimi fark ettim. Sanki görünmez, içimde biri varmış gibi beni izliyor, onu fark edince de anlık mutlu oluyorum. Son iki yılda çok hızlı değiştim. İki yıl öncesinde hiçbir şeyin farkında olmadan yaşadım. Çoğu insanın tabiriyle mal gibi bir insandım. Mal gibi bir insan olmak kötü değil, aksine en iyisidir. Çünkü...